افسون مخوان ز افسون تو هر روز دیوانه ترم

هان ای طبیب عاشقان دستی فروکش بر برم

تا بخت و رخت و تخت خود بر عرش و کرسی بر برم

بر گردن و بر دست من بربند آن زنجیر را

خواهم که بدهم گنج زر تا آن گواه دل بود

گر چه گواهی می دهد رخساره همچون زرم

ور تو گواهان مرا رد می کنی ای پرجفا