زنجیر بر دستم نهد گر دست بر کاری نهم

چون گلبنم در گلشنش حیفست اگر خاری کنم

چون گشته ام نزدیک شه از ناکسان دوری کنم

چون خویش عشق او شدم از خویش بیزاری کنم

در خنب می غرقم کند گر قصد هشیاری کنم

ای خواجه من جام میم چون سینه را غمگین کنم

شمع و چراغ خانه ام چون خانه را تاری کنم