در خنب می غرقم کند گر قصد هشیاری کنم

چون گشته ام نزدیک شه از ناکسان دوری کنم

چون خویش عشق او شدم از خویش بیزاری کنم

زنجیر بر دستم نهد گر دست بر کاری نهم

ای خواجه من جام میم چون سینه را غمگین کنم

شمع و چراغ خانه ام چون خانه را تاری کنم

یک شب به مهمان من آ تا قرص مه پیشت کشم