ای خواجه برگردان ورق ور نه شکستم من قلم

گر مجسم خالی بدی گفتار من عالی بدی

یا نور شو یا دور شو بر ما مکن چندین ستم

مانند درد دیده ای بر دیده برچفسیده ای

هر کس که هایی می کند آخر ز جایی می کند

شاهی بود یا لشکری تنها نباشد آن علم

خالی نمی گردد وطن خالی کن این تن را ز من