من به سخاش می کشم من به عطاش می زنم

در دل هر فغان او چاشنی سرشته ام

تا نبری گمان که من سهو و خطاش می زنم

خشم شهان گه عطا خنجر و گرز می زند

سخت لطیف می زنم دیده بدان نمی رسد

دل که هوای ما کند همچو هواش می زنم

خامش باش زین حنین پرده راست نیست این