داروی فربهی ز تو یافت زمین و آسمان

تنگ دلی مکن بتا درمشکن تو گوهرم

ساغر می خیال تو بر کف من نهاد دی

تا بندیدمت در او میل نشد به ساغرم

تربیتی نما مرا از بر خود که لاغرم

ای صنم ستیزه گر مست ستیزه ات شکر

جان تو است جان من اختر توست اخترم