جهانی گمره و مرتد ز وسواس هوای خود

چو هی دو چشم بگشادم چو شین در عشق بنشستم

چو من هی ام چو من شینم چرا گم کرده ام هش را

که هش ترکیب می خواهد من از ترکیب بگسستم

به اقبال چنین عشقی ز شر خویشتن رستم

به سربالای عشق این دل از آن آمد که صافی شد

که از دردی آب و گل من بی دل در این پستم