تو را گویم چرا مستم ز لعلش بوی بردستم

شدم من گوی میدانش در این میدان همی گردم

کسی باشد ملول ای جان که او نبود قبول ای جان

منم آل رسول ای جان پس سلطان همی گردم

کلند عشق در دستم به گرد کان همی گردم

منم از کیمیای جان چه جای دل چه جای جان

نه چون تو آسیای نان که گرد نان همی گردم