سزد چون سر نمی گنجد گر از دستار بگریزم

نیابم بوس شفتالو چو بگریزم ز بی برگی

نبویم مشک تاتاری گر از تاتار بگریزم

از آن از خود همی رنجم که منهم در نمی گنجم

هزاران قرن می باید که این دولت به پیش آید

کجا یابم دگربارش اگر این بار بگریزم

نه رنجورم نه نامردم که از خوبان بپرهیزم