چرا ای یوسف خوبان در این چاهی نمی دانم

زهی خورشید بی پایان که ذراتت سخن گویان

تو نور ذات اللهی تو اللهی نمی دانم

هزاران جان یعقوبی همی سوزد از این خوبی

خمش کن کز سخن چینی همیشه غرق تلوینی

دمی هویی دمی هایی دمی آهی نمی دانم

خمش کردم که سرمستم از آن افسون که خوردستم