دمی هویی دمی هایی دمی آهی نمی دانم

هزاران جان یعقوبی همی سوزد از این خوبی

چرا ای یوسف خوبان در این چاهی نمی دانم

خمش کن کز سخن چینی همیشه غرق تلوینی

خمش کردم که سرمستم از آن افسون که خوردستم

که بی خویشی و مستی را ز آگاهی نمی دانم