رسد در سنگ و در مرمر بلافد کآب حیوانم

همه زهاد عالم را اگر بویی رسد زین می

چه ویرانی پدید آید چه گویم من نمی دانم

چه جای می که گر بویی از آن انفاس سرمستان

وجود من عزبخانه ست و آن مستان در او جمعند

دلم حیران کز ایشانم عجب یا خود من ایشانم

اگر من جنس ایشانم وگر من غیر ایشانم