دلم حیران کز ایشانم عجب یا خود من ایشانم

چه جای می که گر بویی از آن انفاس سرمستان

رسد در سنگ و در مرمر بلافد کآب حیوانم

وجود من عزبخانه ست و آن مستان در او جمعند

اگر من جنس ایشانم وگر من غیر ایشانم

نمی دانم همین دانم که من در روح و ریحانم