در کاس تو افتادم کز باده تو شادم

ای مستی هر جزوم ای داروی هر دردم

خورشید حمل کی بود ای گرمی تو بی حد

ای محو شده در تو هم گرمم و هم سردم

در طاس تو افتادم چون مهره آن نردم

ساکن شوم از گفتن گر اوم نشوراند

زیرا که سوار است او من در قدمش گردم