تا غوطه خورم یک دم در شیره بسیارم

تو پای همی بینی و انگور نمی بینی

بستان قدحی شیره دریاب که عصارم

اندر چرش جان آ گر پای همی کوبی

زین باده نگردد سر زین شیره نشورد دل

هین چاشنیی بستان زین باده که من دارم

زین باده که داری تو پیوسته خماری تو