یک روز غزل گویان والله سپارم جان

کز درد به خون دل رخساره همی شویم

گفتا که تو را جستم در خانه نبودی تو

یا رب که چنین بهتان می گوید در رویم

زیرا که چو مو شد جان از بس که همی مویم