طبیبان فصیحیم که شاگرد مسیحیم

بسی علتیان را ز غم بازخریدیم

سبل های کهن را غم بی سر و بن را

ز رگ هاش و پی هاش به چنگاله کشیدیم

بسی مرده گرفتیم در او روح دمیدیم

بپرسید از آن ها که دیدند نشان ها

که تا شکر بگویند که ما از چه رهیدیم