دهان باز مکن هیچ که اغلب همه جغدند

که این شهره عقاقیر ز فردوس کشیدیم

حکیمان خبیریم که قاروره نگیریم

که ما در تن رنجور چو اندیشه دویدیم

دگر لاف مپران که ما بازپریدیم