تا عاقبت امر به سرچشمه رسیدیم

آن دم که بریده شد از این جوی جهان آب

چون ماهی بی آب بر این خاک طپیدیم

چون جوی شد این چشم ز بی آبی آن جوی

چون صبر فرج آمد و بی صبر حرج بود

خاموش مکن ناله که ما صبر گزیدیم