اگر خاک جهان بر وی فشانم

ولیکن آن به هر دم تیره گردد

که او را نیست صیقل های جانم

ولی آیینه ای عارف نگردد

از این آیینه روی خود مگردان

که می گوید که جانت را امانم

من و گفت من آیینه ست جان را