از این آیینه روی خود مگردان

که او را نیست صیقل های جانم

ولی آیینه ای عارف نگردد

اگر خاک جهان بر وی فشانم

که می گوید که جانت را امانم

من و گفت من آیینه ست جان را

بیابد حال خویش اندر بیانم