چو طوفان من خراب صد سرایم

چو آب آهسته زیر که درآیم

به ناگه خرمن که درربایم

چکم از ناودان من قطره قطره

سرا چه بود فلک را برشکافم

ز بی صبری قیامت را نپایم

بلا را من علف بودم ز اول