دل را همه شب شکنجه کردم

بگشاد دلم بغل که می جو

گر هست بیاب من نخوردم

دیوانه شدم ز درد مهره

می گفت بلی و گاه نی نی

گه عشوه بداد گرم و سردم

گفتم که تو برده ای یقین است