گه عشوه بداد گرم و سردم

دیوانه شدم ز درد مهره

دل را همه شب شکنجه کردم

می گفت بلی و گاه نی نی

گفتم که تو برده ای یقین است

من از تو به عشوه برنگردم

دل گفت چگونه دزد باشم