از آتش ترا بیم چندان بود

که بانگ پی اسپ نشنیده ای

که چندین ز رستم سخن بایدت

زبان بر ستودنش بگشایدت

که دریا به آرام خندان بود

چو دریای سبز اندر آید ز جای

ندارد دم آتش تیزپای