پیش من نه دیده اش را کامتحان دیده ام

هر که گوید کان چراغ دیده ها را دیده ام

چشم بد دور از خیالش دوشمان بس لطف کرد

من پس گوش از خجالت تا سحر خاریده ام

گر چه او عیار و مکار است گرد خویشتن