از میان رخت او من نقدها دزدیده ام

چشم بد دور از خیالش دوشمان بس لطف کرد

من پس گوش از خجالت تا سحر خاریده ام

گر چه او عیار و مکار است گرد خویشتن

پای از دزدی کشیدم چونک دست از کار شد

زانک دزدی دزدتر از خویشتن بشنیده ام

جمله مرغان به پر و بال خود پریده اند