شمس تبریز که مشهورتر از خورشید است

جان موسی است روان در تن همچون طورم

هله خاموش که سرمست خموش اولیتر

من فغان را چه کنم نی ز لبش مهجورم

من که همسایه شمسم چو قمر مشهورم