نشنوم پند کسی پندم مده جان پدر

من چو دل یافته ام سوی جگر می نروم

تو کمربسته چو موری پی حرص روزی

من فکنده کله و سوی کمر می نروم

من پدر یافته ام سوی پدر می نروم

شمس تبریز مرا طالع زهره داده ست

تا چو زهره همه شب جز به بطر می نروم