از بهار وصل بر بیمار دی

قصد شاخ تازه و تر می کنم

چونک بی من باغ حال خود بدید

جور هشتم داد و داور می کنم

مغفرت را روح پرور می کنم

بار دیگر از بر سیمین خود

دست بی سیمان پر از زر می کنم