ز اندیشه های چاره دل بود پاره پاره

از گرم و سرد و خشکی هر چار توبه کردم

ای مطرب الله الله می بی رهم تو بر ره

بردار چنگ می زن بر تار توبه کردم

بیچارگی است چاره ناچار توبه کردم

بنمای روی مه را خوش کن شب سیه را

کز ذوق آن گنه را بسیار توبه کردم