من تایب قدیمم من پار توبه کردم

بنمای روی مه را خوش کن شب سیه را

کز ذوق آن گنه را بسیار توبه کردم

گفتم که وقت توبه ست شوریده ای مرا گفت

بهر صلاح دین را محروسه یقین را

منکر به عشق گوید ز انکار توبه کردم