ازین پرهنر ترک نوخاسته

ز گرزش بسی نامور شد تباه

دل رستم اندیشه ای کرد بد

که کاووس را بی گمان بد رسد

بخفتان بر و بازو آراسته

به لشکرگه خویش تازید زود

که اندیشه دل بدان گونه بود