به لشکرگه خویش تازید زود

که کاووس را بی گمان بد رسد

ازین پرهنر ترک نوخاسته

بخفتان بر و بازو آراسته

که اندیشه دل بدان گونه بود

میان سپه دید سهراب را

چو می لعل کرده به خون آب را