من چون زمین خشکم لطف تو ابر و مشکم

بازآمدم خرامان تا پیش تو بمیرم

ای بارها خریده از غصه و زحیرم

جز رعد تو نخواهم جز جعد تو نگیرم

خوشتر اسیری تو صد بار از امیری

خاصه دمی که گویی ای خسته دل اسیرم