زیرا به شهر عشقت بر عاشقان امیرم

بگشا دهان خود را آن قند بی عدد را

عذر ار نمی پذیری من عشوه می پذیرم

دانی که از چه خندم از همت بلندم

با عشق لایزالی از یک شکم بزادم

نوعشق می نمایم والله که سخت پیرم

آن چشم اگر گشایی جز خویش را نشایی