بیدار و خفته هر دم مستانه می برآیم

زان لقمه کس نخورده ست یک ذره زان نبرده ست

بنگر به عزت من کان را همی بخایم

گر چرخ و عرش و کرسی از خلق سخت دور است

آن جا جهان نور است هم حور و هم قصور است

شادی و بزم و سور است با خود از آن نیایم

جبریل پرده دار است مردان درون پرده