دانی که بحر موج چرا می زند به جوش

صحرا و کوه پر شد از طبل و از علم

ما پر شدیم تا به گلو ساقی از ستیز

می ریزد آن شراب به اسراف همچو یم

از من شنو که بحریم و بحر اندرم

تنگ آمده ست و می طلبد موضع فراخ

بر می جهد به سوی هوا آب لاجرم