تنگ آمده ست و می طلبد موضع فراخ

می ریزد آن شراب به اسراف همچو یم

دانی که بحر موج چرا می زند به جوش

از من شنو که بحریم و بحر اندرم

بر می جهد به سوی هوا آب لاجرم

کان آب از آسمان سفری خوی بوده ست

اندر هوا و سیل و که و جوی ای صنم