آب حیات ما کم از آن آب بحر نیست

بر می جهد به سوی هوا آب لاجرم

کان آب از آسمان سفری خوی بوده ست

اندر هوا و سیل و که و جوی ای صنم

ما موج می زنیم ز هستی سوی عدم

نی در جهان خاک قرار است روح را

نی در هوای گنبد این چرخ خم به خم