تو نه که نوری همه من نه که ظلمانیم

این دل من صورتی گشت و به من بنگرید

بوسه همی داد دل بر سر و پیشانیم

گفتم ای دل بگو خیر بود حال چیست

ور تو منی من توام خیرگی از خود ز چیست

مست بخندید و گفت دل که نمی دانیم

رو مطلب تو محال نیست زبان را مجال