ور تو منی من توام خیرگی از خود ز چیست

بوسه همی داد دل بر سر و پیشانیم

گفتم ای دل بگو خیر بود حال چیست

تو نه که نوری همه من نه که ظلمانیم

مست بخندید و گفت دل که نمی دانیم

رو مطلب تو محال نیست زبان را مجال

سوره کهفم که تو خفته فروخوانیم