چو آب و روغن با هر کی مرغ آبی نیست

که عاشق قدح و درد و خصم تدبیرم

خوش است گوشه و یا گوشه گشته ای چون من

به هر چه باشد از این دو چو شهد و چون شیرم

که زهره طالعم و شکر سکرتاثیرم

ز حلق من آن خواهم که شکر سکر کند

دگر همه به تو بخشیدم ای بک و میرم