دگر همه به تو بخشیدم ای بک و میرم

چو آب و روغن با هر کی مرغ آبی نیست

که زهره طالعم و شکر سکرتاثیرم

ز حلق من آن خواهم که شکر سکر کند

روم سری بنهم کان سری است باده جان

که خفته به سر پراحتیال و تزویرم