روم سری بنهم کان سری است باده جان

که زهره طالعم و شکر سکرتاثیرم

ز حلق من آن خواهم که شکر سکر کند

دگر همه به تو بخشیدم ای بک و میرم

که خفته به سر پراحتیال و تزویرم