که بی نظیرم و سلطان بی نظیرانم

بر آن شده ست دلم کآتشی بگیرانم

که هر کی او نمرد پیش تو بمیرانم

کمان عشق بدرم که تا بداند عقل

که رفت در نظر تو که بی نظیر نشد

مقام گنج شده ست این نهاد ویرانم

من از کجا و مباهات سلطنت ز کجا