من از کجا و مباهات سلطنت ز کجا

که بی نظیرم و سلطان بی نظیرانم

که رفت در نظر تو که بی نظیر نشد

مقام گنج شده ست این نهاد ویرانم

فقیر فقرم و افتاده فقیرانم

من آن کسم که تو نامم نهی نمی دانم

چو من اسیر توام پس امیر میرانم