همانا که داری ز گردان نژاد

تو با من بساز و بیارای بزم

دل من همی با تو مهر آورد

همی آب شرمم به چهر آورد

کنی پیش من گوهر خویش یاد

بدو گفت رستم که ای نامجوی

نبودیم هرگز بدین گفت وگوی