ای دل نمی ترسی مگر از یار بی زنهار من

ای دل شکایت ها مکن تا نشنود دلدار من

ای دل مرو در خون من در اشک چون جیحون من

نشنیده ای شب تا سحر آن ناله های زار من

یادت نمی آید که او می کرد روزی گفت گو