گر گشت جانان محتجب جان می رود نیکوش بین

ای جان تو باری لمتری شیر جهاد اکبری

باید که صف ها بردری و آیی بر آن قلعه حصین

هان ای حبیب و ای محب بشنو صلا و فاستجب

گفته ست جان ذوفنون چون غرقه شد در بحر خون

یا لیت قومی یعلمون که با کیانم همنشین

سیلم سوی دریا روم روحم سوی بالا روم